Araştırma

Yeme bozukluğu olan gençlerin tedavisinde bilişsel-davranışçı terapi ve aile terapisinin karşılaştırılması

Özet

Bulimia nervoza (BN) ve anoreksiya nervoza (AN) sorunu olan çocuklar ve ergenler için, aile temelli terapi (FBT) şu anda National Institude for Health Care and Excellence (2018) kılavuzu tarafından önerilen ilk müdahaledir. Bununla birlikte, yeme bozukluğu olan gençlerin tedavisinde bilişsel-davranışsal terapinin (BDT) etkinliğini gösteren kanıtlar artmaktadır. Bazı durumlarda aile terapisi hasta için etkisiz veya kabul edilemez olabilir; veya hasta bireysel bir tedaviyi tercih edebilir. Bu tür durumlarda BDT, NICE (2018) tarafından BN ve AN’li çocuklar ve ergenler için kanıta dayalı, ikinci basamak tedavi yöntemi olarak önerilmektedir. Bununla birlikte, anoreksiya nervoza en yüksek ölüm oranına sahip zihinsel hastalıktır. Bulimia nervoza, anoreksiya nervozaya göre daha az ölümcül olmakla birlikte, bulimia nervozalı hastalarda ölüm oranında artış gözlenmektedir (Westmoreland ve ark., 2016). Bu nedenle, BN ve AN’lı gençlerin tedavi sonuçlarını iyileştirebilmek için, tedavi yöntemlerinin daha detaylı incelenmesine ihtiyaç vardır. Bu çalışmanın amacı, BN ve AN ile ilişkili psikolojik semptomları ve yeme bozukluğu davranışlarını azaltmada hangi tedavi yönteminin daha etkili olduğunu belirlemektir. Dört ana veri tabanı (PubMed, PsychInfo, Scopus ve PsycARTICLES) anahtar kelimeler ve başlıkların bir komisyonu oluştularak araştırma yapılmıştır. Seçilen on beş randomize kontrollü çalışma (RCT) The Critical Appraisal Skills Programme (CASP) kullanılarak değerlendirilmiştir. Makalelerin çalışma yöntemleri heterojenik olduğundan, bulgular anlatı formunda temsil edilmiştir. Sonuçlar, aile terapisi ve formlarının yeme bozukluğu semptomlarını azaltmakta diğer psikolojik tedavilerden daha üstün gelmektedir. Bununla birlikte, Bilişsel- Davranışsal Terapi (DBT), özellikle bireysel bir tedavi şeklini tercih eden veya yardımcı olabilicek bir aile bireyi bulunmayan hastalar için önemli bir alternatif tedavi yöntemidir. Sonuçlar, yeme bozukluğu semptomlarının gerilemesi açısından aile terapisinin ve çeşitli formlarının diğer psikolojik müdahalelerden daha üstün olduğunu göstermektedir. Bununla birlikte, BDT, özellikle yardım edecek uygun bir aile üyesi olmayan veya bireysel bir tedavi şeklini tercih edebilen bazı hastalar için önemli bir alternatif yaklaşım olmaya devam etmektedir. Mevcut incelemeden elde edilen bulgulara göre, AN ve BN’li gençlerin en başarılı tedavi yöntemlerinin, hastaların özel ihtiyaçlarının karşılanabileceği esnek ve tutarlı bir tedavi modeli sağladığı sonucuna varabilir.

 

 

Please wait while flipbook is loading. For more related info, FAQs and issues please refer to DearFlip WordPress Flipbook Plugin Help documentation.